Ελπιδες,Ονειρα και Αυτοπεποιθηση

Λενε πως καποια στιγμη ξυπνας,κοιτιετσαι στον καθρεφτη και καταλαβαινεις πως εχουν περασει χρονια απο τις νεανικες σου, γεματες περιπετειες μερες.Υπαρχουν ομως και στιγμες μεσα στον χρονο της νεανικης σου ζωης, που στεκεσαι και κοιτας τι εχεις καταφερει μεχρι τοτε.Πρεπει να εκμυστηρευτω πως τις περισσοτερες φορες που το παθαινω με πιανει αγχος.

  Δεν πιστευω πως σχετιζεται με τις εποχες που διανιουμε-καθε εποχη εχει και τα δικα της εμποδια αλλωστε : πολεμοι, φτωχια,κριση,πολιτικες αλλαγες.Καθε γενια ψαχνει καπου να πιαστει,να βρει μια δικαιολογια για να μην παρει τις ευθυνες των Χαμενων Ονειρων.Καθε ανθρωπος κανει ονειρα,μονο που σε ενα μεγαλο αριθμο τα ονειρα αυτα μενουν ανεκπληρωτα.Πιστευω πως τα χαμενα ονειρα πηγαζουν απο την ελλειψη θαρρους.Οι περισσοτεροι κρεμιομαστε απο τα πρεπει των γονιων μας.Πρεπει να παω πανεπιστημιο,πρεπει να παρατεισω την αγαπη μου για το θεατρο για να εξασφαλισω ενα πιο ασφαλες μελλον,πρεπει. Σε καμια περιπτωση δεν κατηγορω τους γονεις.Τα πρεπει ειναι υποσεινηδητα και πολλες φορες τους ακουμε να μας τα λενε διχως οι ιδιοι να μιλανε.Ακολουθουμε την λογικη,την ασφαλεια,βρισκουμε μια επικαιρη δικαιολογια και παραταμε τα ονειρα μας.

  Μαζι με τα ονειρα βεβαια χανονται και οι ελπιδες. Χανονται,ξεθωριαζουν,παραμορφωνονται ,αλλαζουν πορεια και τακτικη.Με καθε νεο πλανο στην ζωη μας οι ελπιδες μας αλλιωνονται.

  Ερχεται λοιπον η στιγμη και στην ζωη ενος εφηβου που κοιταζει πισω του τι εχει καταφερει και που πορευεται.Με τα ονειρα του ενακπληρωτα και ελπιδες του κατεστραμενες,πορευεται προς ενα λογικο και σιγουρο μελλον που τον γεμιζει με νεες ανασφαλειες.Και με αυτες τις προοπτικες και σκεψεις κοιτιεται και αυτος στον καθρεφτη και καταλαβαινει πως η αυτοπεποιθηση του εχει κανει φτερα μαζι με ολα τα υπολοιπα.

  Δεν επιζητω πολλα.Θελω μια μερα μετα απο χρονια να ξυμνησω και καθως κοιταζω τον εαυτο μου στον καθρεφτη να καταλαβω οτι εχω γερασει καλα.Θελω να κουνησω το κεφαλι και να σκεφτω "Δεν τα πηγες κι ασχημα". Θελω να εχω την αυτοπεποιθηση να πω οτι προσπαθησα,οτι δεν μετανιωνω επειδη παρατεισα κατι επειδη η λογικη το υπαγορευε.

   Τα ονειρα και οι ελπιδες δεν μενουν σταθερα,αλλαζουν.Θα δοκιμασω οσα περισσοτερα μπορω και ας μην τα καταφερω ολα.Η αυτοπεποιθηση μου τωρα μπορει να ειναι χαμηλα γιατι καπου απετυχα αλλα ευχομαι συντομα να βρω ενα νεο ονειρο,μια νεα ελπιδα και να συνεχισω.

   Και αμα αποτυχει και αυτο, θελω να σας θυμισω πως η χωρα μας εχει ομορφο ηλιο και πως οι φιλοι και συγγενεις ειναι εκει για οταν τους χρειζομαστε.